Proszczawsja striłec [2]

Proszczawsja striłec zi swojeju ridneju,
Win pojichaw w dałeku dorohu.
Za swij ridnyj kraj, za striłeckyj zwyczaj,
Jdemo w bij za swoju peremohu.

A witer kołysze szowkowu trawu,
Mołodyj dub dodołu schyływsja,
Łystja szełestyt, wbytyj striłec łeżyt,
Nad nym konyk joho zażurywsja.

"Oj konju, mij konju, ne stij nadi mnoju,
Ja tym czasom połeżu nakrytyj.
Biży, konju mij, skaży neńci ridnij,
Szczo ja łeżu u stepu zabytyj.

Chaj batko i maty, i ridniji sestry,
Nechaj wony za mnoju ne płaczut.
Ja w stepu łeżu, za ridneju tużu!
Czornyj kruk nadi mnoju zakrjacze".

Striłeckaja sława ne wmre, ne zahyne,
Budut wnuky pro neji spiwaty,
Szczo buły kozaky ta j za wolju ljahły,
Teper możemo wże jich zhadaty.

Rjady za rjadamy idut partyzany,
Do pochodu harmaty jim hrajut!
Za narodnuju czest, za znuszczannja i smert
Wony kata usjudy karajut.